Hallo allemaal,

We schrijven dit verhaal vanuit Santa Elena, het tweede plaatsje in Costa Rica die wij bezoeken. Santa Elena is het downtown van het natuurgebied Monteverde en ligt redelijk in het noorden van Costa Rica en ligt op zoºn 1600 meter( het gebied zelf gaat nog veel hoger)

Zoals jullie van ons gewend zijn schrijven we onze verhalen per dag zodat het voor jullie lekker overzichtelijk is wat we zoal uitspoken. We waren gebleven bij6 januari in de middag vlak voordat we de vulkaan Arenal zouden gaan bezoeken.

6 januari 2010:

Toen we op werden gehaald door onze gids was het al snel duidelijk dat de weergoden ons niet gunstig waren gezind. Het regende pijpenstelen maar we hadden goede hoop dat het richting de vulkaan beter zou worden. Na wat mensen opgepikt te hebben stopten we halverwege de reis naar de vulkaan om een luiaard te bekijken. Dit was op zich wel speciaal maar bewegen deed dit beest niet!

Bij het beginpunt van onze hike aangekomen bleek al snel dat het boven nog harder regende dan beneden. Kris had gelukkig een laatste poncho weten te strikken in een plaatselijk winkeltje en ik had mijn nike regenjack mee dus wij konden het weer wel trotseren. De hike zou ons eerst naar een prachtige waterval brengen. Voor we deze waterval konden bezichtigen moesten we wel het natte en gladde regenwoud door. Dit was een erg leuke ervaring en het werken werd al snel beloond door de fantastische waterval die we te zien kregen (Oten Nel en As en Fam. De Vries: Denk hierbij niet aan het watervalletje van Marroko maar 1tje die ongeveer 50x zo groot is).

Na de waterval bekeken te hebben liepen we terug naar het beginpunt om naar het observation deck te lopen. Vanaf deze plek zou je normaal gesproken de vulkaan Arenal op zoºn 800 meter kunnen zien liggen. Het was echter zo mistig en regenachtig dat je nog geen 100 meter ver kon kijken. Erg jammer maar goed we hadden een fantastische waterval gezien.

Na 's avonds een lekker hapje gegeten te hebben gingen we lekker terug naar ons Hostel waar we nog uren hebben zitten te praten met een Amerikaan die helemaal gek van Nederland was( Harro dit is zeker weten jouw soulmate, dat kan niet anders! Dit lichten wij uiteraard bij thuiskomst nog toe)

7januari 2010:

We zijn lekker vroeg uit de veren gegaan omdat om half negen de taxi voor de deur zou staan om ons via een Jeep, Boat, Jeep contructie naar Monteverde te brengen. Het bleek al snel dat het niet een Jeep, Boat, Jeep tour was maar een Afgetrapte bus, gerecycelde boot, Afgetrapte bus tour.

Tijdens deze route was er wel genoeg tijd om mooie plaatjes te schieten en na een uurtje of 3 kwamen we aan bij Hostel Vista Al Golfo. Onder weg had ik tegen Kris gezegd dat ik niet overtuigd was of dit wel iets voor mij was, maar ik moest al snel mijn woorden terug nemen omdat het werkelijk waar een sprookje is.We hebben uitzicht op de Pacific Ocean op zoºn 60 km van Monteverde vandaan en de kamers zijn super mooi. Daarnaast is Monteverde een geweldig plaatsje met veel natuurschoon en aardige mensen.

Onze eerste dag in dit plaatsje stond in het teken van de omgeving verkennen en het boeken van excursies. Aangekomen bij de lokale supermarkt merkten we al snel dat het allemaal spot goedkoop is en we besloten om zelf wat spulletjesbij elkaar te zoeken om een heerlijk avondmaal in elkaar te zetten. Dit was zeker goed gelukt en met een uitzicht van jewelste ook super romantisch ;)

8januari 2010:

We hadden in La Fortuna( vorige bestemming) al gehoord dat het in Monteverde hard kan waaien. Deze nacht overtrof echt al onze fantasieen. We zijn ongeveer 20 keer wakker geworden omdat we dachten dat het huisje de berg af zou waaien. Het is werkelijk waar niet te beschrijven hoe hard het waait en het is een klein wonder dat het allemaal blijft staan. Kris was om 6 uur al wakker en ik volgde anderhalf uur later.

We werden getrakteerd op een super lekker ontbijt bestaande uit verschillende soorten fruit, koffie, ei zowel gebakken als gekookt, geroosterd brood en muesli. We hebben onze maagjes goed gevuld omdat de eerste excursie al op ons stond te wachten om half negen. Na een vlot taxiritje kwamen we aan bij het Santa Elena Cloud Forest. Omdat we al getipt werden dat het erg nat kan zijn in dit gebied hadden we allebei ons ponchootje weer te voorschijn getoverd wat ons een hoop nattigheid heeft gescheeld.

In dit regenwoud kan je kiezen uit verschillende wandelroutes en wij besloten de middellange te doen. In dit regenwoud zijn sommige gedeeltes voorzien van looppaden en sommige gebieden niet. Wij hadden blijkbaar een rustige dag uitgekozen wat er voor zorgde dat we ons vrijwel de hele tour alleen waanden. Het regenwoud is echt verschrikkelijk mooi en afwisselend qua begroeiing. Je moet soms echt je best doen om niet uit te glijden en je komt de mooiste dingen als vogels, insecten en watervalletjes tegen, een echte aanrader dus. Nadat Kris nog even de boel had bemest( en we daaromhelemaal in n deuk hebben gelegen)omdat ze het echt niet meer trok, zijn we naar het beginpunt gegaan om teruggebracht te worden naar het Hostel.

Na een snelle hap werden we alweer opgehaald voorde volgende excursie welke El Trapiche genoemd wordt. Tijdens deze tour mochten we bekijken hoe het hele proces van koffie maken in zºn werk gaat. Zo kwamen we te weten dat koffie bonen uit een soort van kerst achtig vruchtje komen en dat het pas naar koffie smaakt voordat het geroosterd is. We hadden een zeer goede gidsdie alles goed kon uitleggen. Tijdens de tour hebben we ook nog wat meegekregen over het maken van suiker uit suikerrieten het totstandkomen van een banaan wat echt heel moeilijk uit te leggen is. Leuk feitje is wel dat een banaan geen vrucht is maar een kruid.

Na een lekker kopje koffie en een hapje localfood zijn we downtown gegaan op zoek naar een leuke eettentje. Het leuke eettentje dachten we gevonden te hebben maar eenmaal binnen viel het allemaal zwaar tegen. Chagerijnige bediening, kip met rijst wat ik zelf nogbeter kan maken en vieze koffie. Maar de heerlijke dag maakte dit dan weer goed.

9januari 2010:

De nacht was zoals verwacht zwaar. Weer een aantal keer wakker geworden door de wind. Daarnaast zat er een Amerikaan op een Ron Brandsteder manier te lachen waardoor we niet in slaap konden komen. In de ochtend lachte deze Ron weer zo hard dat hij ons ook nog is wakker maakte. Heel fijn!

Na het ontbijt zijn we naar een slangenhuis gegaan waar we de meest giftige en mooiste slangen van Costa Rica en de wereld hebben mogen zien. Het was een leuke tour met een zeer goede gids. Na deze tour hebben we een lekkere lokale taco gegeten met kip en zijn we door gegaan naar de Kaasfabriek. Deze kaasfabriek is rond 1950 gevestigd in Monteverde door een aantal Amerikanen en is uitgegroeid tot een van de grootse van Costa Rica. Elke dag wordt hier zoºn 60.000 liter melk verwerkt tot uiteenlopende producten van Kaas tot Chocolade. Na een goede uitleg mochten we natuurlijk ook proeven. Grappig hierbij was dat de lokale kaas welke meest verkocht wordt in Costa Rica niet te vreten is. Deze kaas wordt gerijpt in 10 dagen wat in Nederland echt een lachertje is. Toen er even later een stukje Edammer voorbij kwam zag je dan ook aan de reactie van de mensen dat ze deze veel lekkerder vonden, Hulde aan Nederland.

Vanavond gaan we heerlijk uit eten in een tentje wat we ontdekt hebben. Uiteten voor 6 euro per persoon. Daarvoor ga je dan weer niet koken!

Morgen hebben we een 100% adventure( zoals ze dat hier noemen)op de planning staan. Oftwel we gaan met touwen en bruggen de lucht in, takelen door wat regenwoud en hangen a la tarzan aan bomen! We hebben enorm zin in deze uitdaging! De foto´s en verhaal volgt natuurlijk. Dit zal zijn vanaf onze 1 na laatste bestemming in Costa Rica: Manuel Antonio

Dikke knuffel van ons en weer bedankt voor alle leuke reacties!